Testimonials

Getuigenissen

Alle testimonials op deze site zijn geschreven door (ex) cliënten van Moedig! Vanwege de privacy zijn namen gefingeerd.

Else K. 34 jaar

Nadat voor mijn gevoel alle ‘ballen’ die ik perse in de lucht wilde houden waren gevallen, moest ik voor mijzelf toegeven dat ik best wel wat hulp kon gebruiken. Ik, die aan anderen adviseerde hulp te gaan zoeken en dat juist een teken van moed vond en niet van zwakte, had nu zelf hulp nodig. Dat bleek echt een hele grote drempel!

Ik ben op internet gaan zoeken naar een coach. Ik wilde niets zweverigs, maar gewoon met iemand praten over mezelf. Waarom lukte het me niet meer de ballen in de lucht te houden? Waar ging het mis? Zoekend via Google zag ik Moedig staan. De naam sprak me meteen aan. Durfde ik moedig te zijn en mezelf serieus genoeg te nemen dit aan te gaan? Na de website te hebben gelezen kreeg ik er een goed gevoel bij. Ik heb meteen gemaild voor een eerste afspraak.

In het eerste gesprek moest ik echt over mijn angst heen dit aan te gaan. Eline durfde me duidelijk toe te spreken waarbij ze mij helemaal de vrije keus liet in wat ik wilde. Ze kon heel snel benoemen wat ze zag gebeuren bij mij. Dit gaf mij veel vertrouwen. Ik ben in 10 gesprekken veel over mezelf te weten gekomen. Hoe ik mijzelf zie, hoe het komt dat ik mijzelf zo zie en waarom ik tegen bepaalde zaken aanloop. Ik was heel erg bezig anderen mensen blij te maken, maar vergat daarin mijzelf. Ik gaf geen grenzen aan. Deels omdat ik niet wilde teleurstellen, maar ook voor een deel omdat ik gewoon niet in de gaten had dat ik over mijn grens heen ging. Ik heb geleerd beter naar mezelf te luisteren, ruimte in te nemen en vaker bij mezelf na te gaan hoe het met me gaat.

Nu ruim 2 jaar verder kan ik zeggen dat het me ontzettend veel heeft gebracht. Ik kan eerlijk zeggen dat ik het niet had willen missen.

**

 

Jennifer, 43 jaar

Al jaren zat ik niet echt lekker in mijn vel, last van onzekerheid, vaak een onrustig gevoel. Ook had ik inmiddels een behoorlijke sociale angst (blozen, vlekken in mijn nek) opgebouwd. Ik geloofde niet in mijzelf, voelde me o.a. klein bij mensen die in mijn ogen “beter/meer” waren en alles wat ik in de tussentijd had bereikt was volgens mij “toevallig”.

Al eerder had ik de “reguliere” paden van de psychologie bewandeld, maar dat hielp niet echt, niet bij mij in ieder geval.

Eline sloeg tijdens de eerste afspraak direct de spijker op de kop waardoor ik me begrepen en gehoord voelde. Al na het eerste gesprek viel er een last van mijn schouders.

We kwamen er samen al heel snel achter dat mijn “problemen” te maken hadden met het moeizame contact tussen mij en mijn zus. Terwijl ik altijd dacht dat het me niet zo veel deed. Ik heb meer dan 20 jaar geen contact met haar gehad, ook de relatie tussen haar en mijn ouders was niet optimaal. In het laatste geval vond ik ook dat ik dat gat maar moest opvullen (wat natuurlijk onmogelijk is).

De situatie met mij zus heeft een behoorlijke impact op mijn dagelijkse leven en functioneren gehad. Deze gevoelens van verdriet (en rouw) heb ik al die jaren verdrongen.

Met haar laagdrempelige en relaxte benadering, haar persoonlijkheid en de juiste vragen weet Eline je in de kern van je eigen “ik” te raken. Het beeldend maken van emoties en gevoelens heeft bij mij ook heel goed geholpen. Hierdoor kon ik bepaalde gevoelens beter begrijpen en problemen oplossen.

Ik zit nu weer lekker in mijn vel en voel me een sterke vrouw (die ook wel eens onzeker mag zijn). Het blozen en de gevoeligheid heb ik meer geaccepteerd en ik kan er steeds beter mee omgaan (hierdoor heb ik er ook bijna geen last meer van). Het zit me niet meer in de weg bij m’n dagelijkse bezigheden.

Ik wil je graag heel erg bedanken. Heb onze gesprekken altijd heel fijn gevonden. Voelde me op mijn gemak bij jou en heb veel over mezelf geleerd. Mede dankzij jou ben ik waar ik nu ben.

**

 

Menno van G., 52 jaar

Toen ik kwam bij Eline was het een chaos in mijn hoofd. Ik had zoveel gedachten, was zo moe, en voelde me paniekerig. Ik weet nog goed die dag, dat ik dacht: En zo kan het toch ook niet langer! En ik de stap durfde te zetten. Ik vond het fijn dat ik zo snel bij haar terecht kon. En ook dat ik al snel het gevoel kreeg van: hier voel ik me ok. Hier durf ik het aan. Ik was al veel vaker in therapie geweest. Ik was wat bang dat ik hier heel lang mee bezig zou zijn. Dat wilde ik niet.

Wat ik fijn vond aan de therapie was dat ik de touwtjes in handen mocht blijven houden, maar dat Eline me soms wel even duidelijk maakte waarvoor ik er was. Dit klinkt wat streng, zo was het niet, maar daarmee leerde ik wel dat ik kwam om iets te doen. En al snel ging ik beter slapen. En daarna heeft Eline mij geholpen om de chaos in mijn hoofd te benoemen en te herkennen. En daarna kreeg ik grip op wat er in mijn hoofd afspeelde. Ik leerde met behulp van visualisaties dat ik een stapje terug kon doen, en het overzicht weer kon krijgen. Ik leerde dat ik zelf hulp kon inroepen. En als belangrijkste leerde ik dat het trauma waar ik voor kwam meer bestond uit de angst voor het trauma dan het trauma zelf. Angst voor de angst heeft me jaren ervan weerhouden om aan te gaan, wat ik aan te gaan had. Toen ik dat eenmaal begrepen had, voelde ik een kracht in mij komen, die ik niet eerder heb gevoeld. Niet eerder in therapie ging het zo snel, en zo merkbaar beter. Na 10 sessies had ik voldoende handvatten om mij een sterker en vollediger mens te voelen. Wat een verandering in zo’n korte tijd. Ik had dat niet verwacht. Nu is het makkelijk praten, maar toch hoop ik met mijn verhaal anderen te kunnen overtuigen om deze stap ook te zetten. Je hoeft niet ongelukkig te blijven!

**

 

Hester en Dennis

Hester: We kenden elkaar al sinds onze studententijd. Hij de HEAO, en ik Italiaans. Het was geen liefde op het eerste gezicht, meer goede vrienden. En pas veel later werd het meer. We gingen samenwonen, verhuisden naar een andere stad, trouwden en kregen 2 kinderen. 2 meisjes. Bij het tweede kind had ik het zwaar. Ze huilde veel, vroeg veel aandacht. En wanneer je twee kinderen hebt, is er eigenlijk altijd wel 1 kind om je heen. Ik moest daar erg aan wennen. We hadden afgesproken dat ik 3 dagen zou werken, en Dennis fulltime. Ook om het huis te kunnen blijven betalen.

Het ging mis toen Dennis ineens thuiskwam en zei dat hij verliefd was geworden op een ander. Hij was erg verward en wist met deze gevoelens geen raad. Zo cliche allemaal, maar zo erg wanneer het jou overkomt. Dennis was bereid om relatietherapie te proberen. Kijken of dit ons nog iets kon bieden.

We kwamen bij Moedig en al snel voelden we ons op ons gemak. De inrichting, de warmte bij binnenkomst, en een sfeer die al snel uitstraalde dat alles gezegd kon worden. Eline was sterk in een band opbouwen met ons beiden. En al vrij snel wist ze ons samen in gesprek te brengen. Al pratende kwamen we er achter dat we elkaar al veel langer uit het oog waren verloren. Dennis voelde zich op het tweede plan gesteld door mij. Hij vond dat al mijn aandacht naar de kinderen was gegaan. Hij had niet meer het idee dat ik zijn maatje, beste vriend was. Hij verweet zichzelf ook dat hij dit had laten gebeuren. Hij verweet zichzelf veel. Ikzelf kwam tot de conclusie dat ik zo niet langer door kon gaan. Ik constateerde dat ik tegen een burnout aan zat en alleen nog maar op de automatische piloot kon functioneren.

Het heeft veel tijd gekost, en veel inspanning van zowel Dennis als mijzelf. Maar ik kan zeggen, dat we na een jaar, er beter uit zijn gekomen. Dennis is 1 dag minder gaan werken, en heeft nu ook een grotere rol in ons huis. Ikzelf voel nu dat er meer balans is. We hebben ons net op tijd gerealiseerd dat wij samen de spil zijn van ons huis. De spil die draait om onze kindjes. En we hebben te investeren in elkaar, de spil.

We zijn heel blij dat we de stap naar Moedig hebben gezet. Ik kan het iedereen aanbevelen. Eline zorgt ervoor dat je je snel op je gemak voelt, en ze heeft veel humor. Ik denk nog vaak aan dingen die zij gezegd heeft, en kan zeggen dat we, mede dankzij haar, als stel vooruitgegaan zijn.

**

Nieuws

Warren

28 jaar oud is hij en heel, heel erg Burn Out. Wanneer er nog mensen zijn die twijfelen of Burn Out bestaat, dan introduceer ik ze even een half uurtje aan Warren. Al 6 maanden kan hij nog maar voor 15 uur per week met veel moeite iets op zijn werk doen, en de rest […]

Continue Reading

Renee

Renee werd begin 2012 getroffen door borstkanker. Een nare ziekte en ook nog eens een vervelende soort. Een soort die een lange behandeling nodig had, met extra chemo’s. Renee was 3 maanden daarvoor gestart met haar nieuwe werk. Renee is doktersassistente en dit was haar droombaan. Dus nog los van het persoonlijk drama, was Renee […]

Continue Reading